فقط همین

بگذار ازتنهايي اين روزهاي بي تو بگويم. کم کم دارم باور مي کنم که بي تو بايد

زندگي کنم وطناب آرزوهايم راازبام آمدنت ببرم. تورفتي و من شاعر شدم.

چه اهميتي داردکه شعرهاي مرا نمي خواهي يا اصلا مرا نمي خواهي

تمام ترانه هايم فداي غرورت دلم روشن است که يک وقت شايدروز تو ازميان

بلور اشک هايم ظهور ميکني دلم روشن است که دلت براي من تنگ مي شود

مي بيني چقدر دلم خوش است به خيالت...بگذار بگويم که هنوز از اين دلبستگي

ساده دل نبريدم...با اينکه مثل روز برايم روشن است که خيال روشن آمدنت را به

تاريکي گور خواهم برد

فقط خواستم از تو بگويم براي آخرين بار تا نگويي که عشقم رنگ تکرار داشت....

 عشق يعني شب نشيني با خدا گفتگو با ناله اما بي صدا عشق يعني پاي کوبي در منا با صفا دل را نمودن آشنا عشق يعني ديدن موسي به طور يک جهان بي ناشدن ازبوي نور .

بهت نمي گم هر چي بخواهي بهت مي دم

چون همه چيز من تويي

 نمي خوابم که خوابت رو ببينم چون خيلي خوشتر از خوابي

اگر يک روز چشمات پر اشک شد و دنبال شونه اي گشتي تا گريه کني 
 

صدام کن 
 

قول نمي دم اشکاتو پاک کنم 

منم باهات گريه مي کنم  

اگر دنبال مجسمه سکوتي گشتي تا سرش داد بزني  

صدام کن  

قول مي دم ساکت بمونم

اگر دنبال خرابه اي گشتي تا نفرت رو در اون دفن کني 
 

صدام کن

قلبم حالا خرابه وجود توست 
 

اگر يک روز صدات کردم که بهت نياز دارم

بهم نگو کجايي ؟!

  فقط يک لحظه چشماتو ببند بهم فکر کن
 

تا کی بالش بیچاره ام باید ناخواسته هرشب سیراب شود

به انتظار نشسته ام تا روزی دیگر از روزهای انتظار بسر رسد و دوباره شب را در آغوش بگیرم و با آن درد دل کنم
امشب با شب های دیگر بسیار فرق ها دارد، امشب انتظار مفهوم ها دارد امشب در درونم بلواییست. حتی نمی توانم تصور کنم؛
آه مگر می شود فردا خاکستری نباشد؟
نه. حتی در دورترین نقطه از خوشبینانه ترین قسمت فکرهایم نمی توانم به آن فردایی فکر کنم که پایانی جز آن داشته باشد.فردایی جز تنهایی ، غم ، فراق ، جدایی …
فرداهایی در انتظار من نشسته اند که دیگر حتی در آغوش گرفتن شب هم نمی تواند مرحمی بر زخم های کهنه ام باشد. دلم به حال شب می سوزد و آن مونسان شبانه ام. مگر چه گناهی کرده اند که می بایست مونس و همدم شب های من باشند. بیچاره آن شمع که به پای غم های من می سوزد و آخ هم نمی گوید و با دیدن چهره ام اشک های کوچکش بر گونه های پر مهرش جاری می شود یا که آن برگ های گردو که ناله های شبانه ام نگذاشته که حتی در این زمستان سرد و بی روح نیز شیرینی لحظه ای خواب بدون شنیدن هق هق های مرا تجربه کنند
تا کی بالش بیچاره ام باید ناخواسته هرشب سیراب شود. و خم به ابروی نیاورد .
اینها را ملالی نیست
از امشب دلم برای دلم می سوزد که باید روز به روز صبور تر شود زیرا روز به روز بر میزان درد فراق افسوده تر می شود و خاطرات کهنه تر. و من جایی مطمئن تر از آنجا برای تلمبار کردن غصه هایم ندارم. کی لبریز شود و طغیان کند آه خدای من…
نمی دانم آرزو کنم امشب طولانی تر شود یا کوتاهتر
اگر از بعد انتظار بنگرم،امید دارم امشب با چشم بر هم زنی به پایان رسد
اما آن هنگام که فکر می کنم و می بینم امشب آخرین شبی است که می توانم به رویای محال خود فکر کنم و اشک بریزم و در حالی که دستم را بر روی سینه قرار داده ام، رو به سوی منزل دوست کنم و با خلوص نیت دورا دور ابراز عشق کنم و بوسه ای را به سوی پیشانی اش روانه کنم . از خدا می خواهم که یا امشب را پایانی قرار مدهد و یا عمر مرا کفافگوی دیدن خورشید

دستهایم بی حس و نگاهم نگران

 می توانی تو بیا سر این قصه بگیر و بنویس

 این قلم این کاغذ اینهمه مورد خوب

 راستش می دانی طاقت کاغذ من طاق شده....

 پیکر نازک تنها قلمم زیر آوار غم و درد ببین خرد شده

 می توانی تو بیا سر این قصه بگیر و بنویس....

 می توانی تو از وحشی طوفان بنویس

 من دگر خسته شدم....

 راست گفتند می شود زیبا دید می شود آبی ماند

 اما.... تو بگو گل پرپر شده را زیبایست؟

رنگ مرگ آبیست؟

 می توانی تو بیا این قلم این کاغذ

 بنشین گوشه دنجی و از این شب بنویس

 بنویس از کمر بید شکسته و یک پنجره ساکت و بسته

 از من! " آنکه این گونه به امید سبب ساز نشسته "

 هر جه می خواهی از این صحنه به تصویر بکش....

 صحنه ی  پیچش یک پیچک زشت دور دیوار

 صداحمله خفاشان!!!

 جراتش را داری که ببینی قلمت می شکند؟

 کاغذت می سوزد؟

 من دگر خسته شدم. می توانی تو بیا

 این قلم این کاغذ اینهمه مورد خوب

 من دگر خسته ام از این تب و تاب

 تو بیا و بنویس...

- نابينا به ماه گفت: دوستت دارم .

ــ ماه گفت: چه طوري؟ تو که نمي بيني .
ــ نابينا گفت: چون نمي بينمت دوستت دارم .
ــ ماه گفت: چرا؟
ــ نابينا گفت: اگر مي ديدمت عاشق زيباييت مي شدم ولي حالا که نمي بينمت عاشق خودت هستم

دستها بالا بود. هرکسی سهم خودش را طلبید .

سهم هر کس که رسید داغ تر از دل ما بود

ولی نوبت من که رسید؛ سهم من یخ زده بود !

سهم من چیست مگر؟! یک پاسخ !

پاسخ یک حسرت

سهم من کوچک بود

قد انگشتانم عمق آن وسعت داشت

وسعتی تا ته دلتنگی ها شاید از وسعت آن بود که بی پاسخ ماند !

خوب ديگه ...

حالا خستگي رو بخون

خستگي...

خسته ام انگار  صد سال پياده راه آمدم

انگار صد سلسله كوه را روي شانه هاي نحيفم  حمل كرده ام

انگار هزار سال پلك بر هم نگذاشته ام.

خسته ام آنقدر خسته ام كه حتي نام خود را هم فراموش كرده ام و هيچ يادم نيست كه براي اولين بار كدام گل را بوييده ام .

من شكل سنجاقكي را كه در كوچه ي كودكي بوسيده ام از ياد برده ام.

خسته ام انگار اين جاده هاي سرد خاكي تمام شدني نيست.

از دست زمين و آسمان دلگرم و از درختاني كه بي من سبز شده اند گله مند.

خسته ام اما نه آنقدر كه نتوانم تو را دوست داشته باشم و از كنار نفس هاي گرمت بي اعتنا بگذرم.

بگو چقدر به انتظار بنشينم كه زمان از  من عبور كند و ستاره ها شاهد خاموش شدن تك تك فانوس هايم باشد ؟

چقدر پيراهن كدرم را در چشمه ي آرزو ها بشورم و روي طناب دلواپسي پاك كنم؟

اگر شوق رسيدن به دست هايت نبود هيچگاه آغوشم را نمي گشودم و اگر صداي گوشنواز تو نبود از گوشه ي تنهايي بيرون نمي آمدم.

اگر شوق ديدن چشمهايت نبود هيچگاه پلكهايم را بيدار نمي كردم و اگر نسيم حرف هايت نمي وزيد معناي جهان را نميفهميدم.

من خسته ام اما نه آنقدر كه نتوانم هر روز بر با شكوه ترين قله ي زندگيم بايستم و همراه با ستاره ها و خورشيد به تو سلام كنم

گلم خیلی دلم برات تنگ

دلم می خواهد گریه کنم..داد بزنم..گله کنم
اما کسی نمی شنوه... صدای گریه های من
روزا دارن می گذرن وعمر منم تموم می شه
شبا دارن صبح می شن و این قصه هم تموم می شه
فقط یه اسم..فقط یه یاد....ازم تو دنیا می مونه
شاید اگه حرف بزنم...داد بزنم...
یا شعرامو واسه همه...تو کوچه فریاد بزنم!!!
اسم منم خوب بمونه!یاد من از یادا نره
اینکه منم یه روز بودم!نفس هامو با عشق و جون می کشیدم
گرچه دیگه فرق نداره ...چونکه دیگه نمی مونم
چه فرقی داره که منم... یه روزی عاشقی بودم!
که دل دادم به عاشقیم.....اما نموند تو زندگیم!
سوای این عاشقیا ...من عاشق زندگیم
عاشق این فرشته هام...که گاهیم یه شیطونن!!
من عاشقم و دل دارم...چون که منم یه آدمم!!
آدما زود اسیر می شن....دل رو میدن فقیر می شن!!!
از همدیگه زود سیر می شن...زودی می یان و پيرمی شن...
بعدش می رن زیر یه خاک..آدما زود تموم می شن!!
یه عده از این آدما..انگار تو پيله

آن زمان که « ب » آموختم تنها با آن « بابا » می نوشتم.

 آن زمان که « ت » آموختم تنها با آن « تاب » می نوشتم.

آن زمان که « د » آموختم تنها با آن « دارا » می نوشتم.

حال که زمان زیادی از آن موقع گذشته و سالهاست که الفبا را یاد دارم

تنها برایت می نویسم:

« آرزوی با تو بودن دارم »

خوش به حال آسمون كه هر وقت دلش بگيره بي بهونه مي باره ....

به كسي توجه نمي كنه ... از كسي خجالت نمي كشه...

مي باره و مي باره و... اينقدر مي باره تا آبي شه... ‌آفتابي شه...!!!

 كاش... كاش مي شد مثل آسمون بود...

 كاش مي شد وقتي دلت گرفت اونقدر بباري تا بالاخره آفتابي شي

نمیدونم چیکار کنم از یه جهت خیلی دوستت دارم که حتی حاضرم برات بمیرم.

از جهتی هم نمیخوام نابودت کنم.میخوام همیشه خوش باشی.

چرا نمیخوای قبول کنی.با اینکه بدون تو می میرم ولی برو بذار بدون من

به خوشبختی برسی

من فقط خوشبختی تو رو می خوام هر چند نمیتونم از تو دل بکنم.

ولی کاری میکنم تو دل بکنی.

امیدوارم زخم دلت رفته رفته با فراموش کردن من مرحم پیدا کنه عزیزم.

من همیشه دوست دارم همیشه .حتی اگه نباشم باز بدون دوست دارم.

دنیای قشنگم با تو بودن خیلی شیرین است.

این چند وقت بهترین روزهای زندگیم بود.

همیشه به یادتم و دوست دارم بدون من به خوشبختی برسی.

مگه قراره آدما هر آرزویی دارن به آرزوهاشون برسن نه همیشه این طور نیست.

فراموشم نکن.

عاشقانه می نویسم
با قلمی به رنگ سبز و با دلی به رنگ آبی مینویسم

از تو که بهترینی...
مینویسم از آن قلب مهربانت ، از آن چهره ماهت
مینویسم از تو که همان فرشته نجات این قلب شکسته منی
مینویسم از تو که برایم بهترینی عزیزم
با چشمهای خیس مینویسم که مرا تنها نگذار

و با دلی پر غرور مینویسم که

تا آخرین لحظه نفسهایم ، هم نفس تو هستم
یک قلب کوچک و پر از درد و غصه دارم

همین قلب یک عالمه آرزو و عشق درونش نهفته است

آرزوی به تو رسیدن و با عشق تو زندگی کردن
چه لحظه زیبایی است لحظه ای که ما بهم رسیده ایم

و آنگاه که دست در دستان هم گذاشته ایم در کنار دریا ایستاده ایم

و لحظه غروب خورشید را می بینیم
چه لحظه زیبایی است لحظه به هم رسیدنمان...
آن لحظه را با دنیا نیز عوض نخواهم کرد

چون برای رسیدن به آن همه چیز را

زیر پا گذاشته ام و قید همه کس را زده ام...
خاطرات گذاشته را از دلم سوزاندم به خاطر تو

و در قلبم همه اسمها برایم بی گانه اند و تنها تو را می شناسم

قلب مهربان تو و اسم مقدست را...
تنها کافی است لحظه های سخت زندگی ام را با نام تو آغاز کنم

آنگاه آن لحظه های سخت برایم چه آسان می شود!
می نویسم از تو که هیچکس به زیبایی تو برایم نیست

و هیچکس به جز تو لایق این قلب پر احساس من نیست ...
با قلمی به رنگ سبز ، با احساسی به رنگ آبی

با آرامش عاشقانه می نویسم از تو
که بیشتر از همه کس و همه چیز دوستت دارم عزیزم

دوستت دارم
خیلی دوستت دارم
به پاکی چشمانت قسم دوستت دارم
به خدا خیلی دوستت دارم ...
تو همه وجودم ، زندگی ام و تمام هستی منی آری تو دنیای منی!
با تو این زندگی برایم زیباست

و لحظه های با تو بودن برایم شیرین است...
با تو می توانم با افتخار به قله خوشبختی برسم

و نام مقدس تو را فریاد بزنم!
تو همان خوشبختی منی  همانی که برای رسیدن به آن

از همه چیز و همه کس خواهم گذشت!
تنها تو را می بینم

لحظات با تو بودن را و یک زندگی شیرین

و آخر سر نیز رویاهای
عاشقانه ام با تو!
با تو  همانی خواهم شد که تو میخواهی

همان عاشقی که برای همیشه با تو وفادار می ماند!
بگذار به آنهایی که این دل بی گناهم ر ا شکستند ثابت کنم

عشق واقعی به چه معناست!
 این قلب شکسته ام

قلبی که توسط آنان که ادعای عاشقی می کردند

شکسته شده است را با اطمینان برای همیشه به تو تقدیم می کنم

و دلم میخواهد تا آخرین لحظه نفسهایت

آن را با محبت و عشقت نزد خود حفظ کنی!
با تو می مانم ، عاشقتر از همیشه

با تو هستم ، خواهم ماند

مثل یک مجنون تا ابد و برای همیشه!
به پاکی آن قلب مهربانت قسم دوستت دارم
به خدای آسمانها و زمین خیلی دوستت دارم
تو همانی که من میخواستم

تو همان عشق واقعی هستی که سالها در جستجوی او بوده ام!
اینک که تو را به سختی به دست آورده ام

به آسانی نیز از دست نخواهم داد....
 با تو معنای عشق را فهمیدم

و فهمیدم که چگونه باید عاشق ماند!
آری همین است رسم عاشق بودن !
با قلبی پاک و احساسی پر از محبت و عشق

با صداقت ، یکرنگی و یکدلی با آنکه دوستش داری

و همه زندگی ات هست تا آخرین نفس

تا لحظه مرگ بمانی و عاشقتراز همیشه نیز دوستش بداری ...

این رسم عاشقی است که تو به من و آنان که قلبم را
 شکستند آموختی!
پس ای عشق من با یکدلی ، یکرنگی ، صداقت ، با قلبی پاک

عاشقانه تر از همیشه با تو
 می مانم و باور کن که .....

خیلی دوستت دارم